Lido vs ether.fi: najważniejsze różnice wyjaśnione

Lido i ether.fi pozwalają stakować ETH i otrzymać w zamian zbywalny token, ale Lido jest protokołem płynnego stakingu (twoje ETH zabezpiecza Ethereum, a ty otrzymujesz stETH), podczas gdy ether.fi jest protokołem płynnego restakingu (twoje stakowane ETH jest dodatkowo restakowane, aby zabezpieczać kolejne usługi, a ty otrzymujesz eETH lub weETH). Restaking dąży do dodatkowych nagród w zamian za dodatkową warstwę ryzyka.

Oba protokoły mają tokeny zarządzania, LDO i ETHFI, które są odrębne od tokenów stakingowych i często są z nimi mylone. To porównanie wyjaśnia, jak działa każdy protokół, do czego służy każdy token i jakie ryzyka podejmujesz, bez polecania żadnego z nich.

Porównanie obok siebie

Jak działa Lido

Lido wystartowało w grudniu 2020 roku, krótko po uruchomieniu Beacon Chain w Ethereum, gdy stakowanego ETH nie można było jeszcze wypłacić. Pozwalało użytkownikom stakować dowolną ilość ETH i otrzymywać stETH, token, którym można było handlować lub używać go w DeFi, podczas gdy bazowe ETH pozostawało w stakingu.

stETH to token typu rebasing: twoje saldo rośnie codziennie w miarę naliczania nagród ze stakingu. Ponieważ niektóre aplikacje DeFi słabo radzą sobie z tokenami rebasingowymi, Lido oferuje też wstETH, opakowaną wersję, której saldo pozostaje stałe, a jej wartość w ETH rośnie. Lido pobiera opłatę od nagród ze stakingu, dzieloną między operatorów węzłów a skarbiec DAO.

Rozmiar Lido jest zarówno jego siłą, jak i głównym przedmiotem krytyki. To, że duża część całego stakowanego ETH przechodzi przez jeden protokół, budzi obawy o koncentrację w Ethereum. Więcej przeczytasz w artykule Czym jest Lido DAO (LDO)?.

Jak działa ether.fi

ether.fi to protokół płynnego restakingu. Gdy wpłacasz ETH, jest ono stakowane w Ethereum, a następnie restakowane: to samo stakowane ETH zostaje zaangażowane w zabezpieczanie innych usług, na przykład zbudowanych na EigenLayer. Usługi te mogą wypłacać dodatkowe nagrody, a ether.fi prowadziło też programy punktowe i motywacyjne.

Otrzymujesz eETH, który działa w modelu rebasing, lub weETH, opakowaną wersję bez rebasingu, szeroko używaną w DeFi. Token zarządzania ETHFI został uruchomiony w 2024 roku. Protokół rozszerzył też ofertę o dodatkowe produkty, takie jak vaulty; sprawdź oficjalną stronę, aby zobaczyć, co obecnie oferuje. Nasz artykuł Czym jest ether.fi (ETHFI)? omawia token bardziej szczegółowo.

Staking vs restaking na jednym przykładzie

Wyobraź sobie na przykład, że stakujesz hipotetyczne 10 ETH. W płynnym stakingu te 10 ETH zabezpiecza Ethereum i może zostać ukarane tylko według zasad Ethereum. W płynnym restakingu te same 10 ETH wspiera też inne usługi, więc może zostać ukarane według zasad Ethereum oraz zasad dodatkowych usług. Dodatkowe nagrody, dodatkowe warunki. Nasz przewodnik po tokenach płynnego stakingu vs tokenach płynnego restakingu idzie dalej.

Dla kogo jest każdy z nich

Lido może pasować osobom, które chcą ekspozycji na nagrody ze stakingu w Ethereum przy mniejszej liczbie ruchomych elementów i wolą najdłuższą historię działania w płynnym stakingu.

ether.fi może pasować osobom, które rozumieją restaking, akceptują dodatkową złożoność i godzą się z tym, że dodatkowe nagrody nie są gwarantowane.

Żaden z nich może nie pasować komuś, kto potrzebuje gwarantowanego dostępu do ETH po pełnej wartości w każdej chwili; mogą wystąpić zarówno kolejki wypłat, jak i dyskonta na rynku wtórnym.

Pytania przed wpłatą do któregokolwiek z nich

Niezależnie od tego, który protokół rozważasz, najpierw przejdź przez te kontrole:

1. 1Jak wyjdę? Sprawdź, czy wypłaty przechodzą przez kolejkę, ile historycznie to trwało i czy sprzedaż tokena na DEX jest jedyną szybką opcją.
2. 2Jaka opłata jest pobierana? Oba protokoły pobierają część nagród. Przeczytaj oficjalną dokumentację, aby poznać aktualny podział opłat, zamiast polegać na dashboardach firm trzecich.
3. 3Kto obsługuje walidatory? Sprawdź, jak wybierani są operatorzy i ilu ich jest. Mniej, a za to większych operatorów oznacza większą koncentrację.
4. 4Jakie dodatkowe warstwy dokładam? Jeśli wpłacisz token stakingowy na rynek pożyczkowy lub do vaulta, dokładasz też ryzyko tego protokołu.
5. 5Co mówi historia audytów? Audyty zmniejszają ryzyko, ale nigdy go nie usuwają; przeczytaj nasz przewodnik o tym, jak ocenić raport z audytu smart kontraktu.
6. 6Czy to prawdziwy kontrakt? Potwierdź adresy stETH, wstETH, eETH lub weETH w oficjalnej dokumentacji przed wymianą, ponieważ podróbki używają tych samych nazw.

Wspólne ryzyka

1. 1Ryzyko smart kontraktów. Błędy w kontraktach któregokolwiek z protokołów mogą doprowadzić do strat.
2. 2Ryzyko utraty parytetu. stETH, eETH i ich opakowane wersje mogą być notowane poniżej ETH, zwłaszcza gdy wielu posiadaczy chce wyjść jednocześnie.
3. 3Slashing. Walidatorzy mogą zostać ukarani za przestoje lub niewłaściwe zachowanie; restaking dodaje kolejne warunki.
4. 4Pętle dźwigni. Pożyczanie pod zastaw tokenów stakingowych, aby stakować więcej, zwielokrotnia straty, jeśli token straci parytet. Zobacz likwidacje w DeFi.
5. 5Zmienność tokenów zarządzania. LDO i ETHFI mogą zachowywać się zupełnie inaczej niż ETH.
6. 6Phishing. Fałszywe dashboardy stakingowe i strony typu „claim” celują w obie społeczności. Zawsze wchodź do aplikacji z oficjalnego adresu URL zapisanego w zakładkach.

Podsumowanie

Lido i ether.fi zamieniają stakowane ETH w zbywalny token, ale Lido trzyma się stakingu w Ethereum, a ether.fi dodaje warstwę restakingu w zamian za potencjalne dodatkowe nagrody i dodatkowe ryzyko. Ich tokeny zarządzania, LDO i ETHFI, to odrębne aktywa o własnej zmienności. Zdecyduj, ile warstw ryzyka akceptujesz, a następnie sprawdź adresy kontraktów i warunki wypłat w oficjalnych źródłach, zanim cokolwiek wpłacisz.