NEAR vs Ethereum: najważniejsze różnice wyjaśnione

NEAR i Ethereum to platformy smart kontraktów oparte na proof of stake, ale NEAR skaluje się, dzieląc własną warstwę bazową na shardy, i stawia na łatwe w obsłudze konta, natomiast Ethereum utrzymuje zachowawczą warstwę bazową i skaluje się głównie dzięki zbudowanym na niej rollupom warstwy 2. Ta jedna decyzja projektowa wyjaśnia większość różnic między nimi w opłatach, doświadczeniu użytkownika i kształcie ekosystemu.

Ethereum to starsza, większa i bardziej sprawdzona sieć, z największą pulą deweloperów, aplikacji i płynności w świecie kryptowalut opartych na smart kontraktach. NEAR wystartował później z myślą o tym, by blockchainy przypominały zwykłe aplikacje internetowe. To porównanie wyjaśnia, jak działa każda z sieci, do czego służą ich tokeny i jakie niosą ryzyka, bez mówienia ci, który kupić.

NEAR vs Ethereum w skrócie

Aktualne ceny i podaż obu znajdziesz na stronie NEAR Protocol i stronie Ethereum. Możesz też zestawić je obok siebie za pomocą narzędzia do porównań.

Jak działa Ethereum

Ethereum wystartował w 2015 roku i przybliżył szerokiemu gronu smart kontrakty ogólnego przeznaczenia. Od the Merge we wrześniu 2022 roku jest zabezpieczany przez proof of stake: walidatorzy blokują co najmniej 32 ETH każdy (lub dołączają do pooli), aby proponować i poświadczać bloki. Powiązana lektura: Internet Computer vs Ethereum.

Obecna strategia skalowania Ethereum jest „skoncentrowana na rollupach”. Sieci warstwy 2, takie jak Arbitrum i Optimism, przetwarzają transakcje poza głównym łańcuchem i publikują dane oraz dowody z powrotem w Ethereum. Warstwa bazowa koncentruje się na bezpieczeństwie i zapewnianiu rollupom taniej przestrzeni na dane. Nasz przewodnik po rollupach wyjaśnia to szczegółowo. Kontekst dotyczący samego projektu znajdziesz w artykule Ethereum Virtual Machine (EVM) – wyjaśnienie.

Zaletą jest silne bezpieczeństwo i ogromny wspólny ekosystem. Wadą jest rozdrobnienie: użytkownicy muszą wybierać spośród wielu warstw 2, przenosić środki przez mosty i pilnować, w której sieci znajduje się dane aktywo. Jeśli chcesz pójść dalej, przeczytaj Czym jest sharding w blockchainie?

Jak działa NEAR

NEAR Protocol założyli Illia Polosukhin i Alexander Skidanov, a jego mainnet wystartował w 2020 roku. Zamiast przenosić aktywność do oddzielnych sieci warstwy 2, NEAR dzieli swoją warstwę bazową na shardy, korzystając z projektu o nazwie Nightshade. Każdy shard przetwarza część transakcji sieci, a protokół może zwiększać przepustowość, dodając kolejne shardy, podczas gdy użytkownicy i aplikacje nadal korzystają z jednej sieci.

NEAR skupia się także na doświadczeniu użytkownika:

• Nazwane konta, takie jak alice.near, są łatwiejsze do odczytania niż długie adresy szesnastkowe.
• Wiele kluczy dostępu pozwala kontu nadawać aplikacjom ograniczone uprawnienia, na przykład umożliwiając grze wywoływanie tylko określonych funkcji.
• Storage staking wymaga, by konta i kontrakty utrzymywały NEAR proporcjonalnie do ilości przechowywanych danych.

NEAR pracuje też nad abstrakcją łańcuchów, w tym nad „chain signatures”, które pozwalają kontu NEAR kontrolować adresy w innych blockchainach. Kompatybilność z EVM zapewniają środowiska takie jak Aurora, zbudowane na NEAR.

Rola tokenów: ETH vs NEAR

Oba tokeny pełnią podobne podstawowe funkcje, z kilkoma różnicami:

1. 1Opłaty. ETH opłaca gas w Ethereum i w większości warstw 2 Ethereum. NEAR opłaca transakcje w NEAR, a część opłat za kontrakty może trafiać do dewelopera danego kontraktu.
2. 2Staking. Obie sieci są zabezpieczane stakingiem, a posiadacze, którzy nie prowadzą walidatorów, mogą delegować tokeny.
3. 3Przechowywanie danych. NEAR wymaga blokowania tokenów na potrzeby przechowywania danych on-chain; Ethereum pobiera za to opłaty w gasie.
4. 4Zabezpieczenie i pieniądz. ETH jest dominującym aktywem zabezpieczającym w całym DeFi – NEAR pełni tę rolę na znacznie mniejszą skalę.

Żaden z nich nie ma sztywnego limitu. Ethereum spala opłatę bazową każdej transakcji, więc jego podaż może spadać przy wysokiej aktywności i rosnąć przy niskiej. NEAR emituje nowe tokeny jako nagrody za staking i spala część opłat, dlatego zasadniczo był inflacyjny. Sprawdzaj aktualną podaż na stronie każdej monety, zamiast polegać na starych danych.

Dla kogo zwykle sprawdza się każda z sieci

• Ethereum zwykle sprawdza się u osób, które chcą największego ekosystemu, najgłębszej płynności i najdłuższej historii bezpieczeństwa oraz dobrze odnajdują się wśród warstw 2.
• NEAR zwykle sprawdza się u deweloperów preferujących Rust lub JavaScript oraz u użytkowników ceniących czytelne konta i doświadczenie w jednym łańcuchu, którzy akceptują mniejszy ekosystem.

To tendencje, a nie rekomendacje. Weź pod uwagę własne cele i pamiętaj, że posiadanie tokena to coś innego niż korzystanie z jego sieci.

Ryzyka wspólne dla obu sieci

• Konkurencja. Wiele sieci warstwy 1 i warstwy 2 walczy o tych samych użytkowników i deweloperów. Nasze porównanie NEAR i Solana omawia kolejnego rywala.
• Ryzyko smart kontraktów i mostów. Aplikacje i mosty w obu sieciach mogą zostać zhakowane.
• Zmiany regulacyjne. Przepisy dotyczące stakingu i tokenów różnią się w zależności od kraju i mogą się zmieniać.
• Zmienność. Oba tokeny mogą gwałtownie tracić na wartości i możesz stracić pieniądze.
• Fałszywe tokeny i phishing. Zawsze weryfikuj adresy kontraktów i oficjalne strony internetowe przed połączeniem portfela.

Podsumowanie

NEAR i Ethereum dążą do podobnych celów różnymi drogami: NEAR dzieli warstwę bazową na shardy i stawia na użyteczność, a Ethereum zabezpiecza szeroki ekosystem rollupów z poziomu zachowawczej warstwy bazowej. Ethereum ma skalę i historię; NEAR oferuje prostszą konstrukcję z jednym łańcuchem i mniejszym ekosystemem. Porównaj aktualne dane na stronach obu monet, zrozum model podaży każdego tokena i podejmij decyzję na podstawie własnej sytuacji.