Honeypot-tokens: waarom je wel kunt kopen maar nooit kunt verkopen

Een honeypot-token is een oplichtingstoken waarvan het smart contract je laat kopen maar verhindert dat je verkoopt – door verkopen volledig te blokkeren of door ze zo duur te maken dat je vrijwel niets terugkrijgt. De grafiek lijkt alleen maar te stijgen, omdat alleen de maker kan verkopen, en juist die eenrichtingsgrafiek lokt nieuwe kopers.

Honeypots komen veel voor op gedecentraliseerde exchanges (DEX'en), waar iedereen binnen enkele minuten zonder controle een token en een handelspool kan aanmaken. Ze richten zich op mensen die snel kopen nadat ze een trending token, een post over ‘de volgende 100x’ of een Telegram-call hebben gezien. Als je weet hoe ze werken, herken je de meeste voordat je iets uitgeeft.

Hoe honeypot-tokens werken

Op blockchains zoals Ethereum en BNB Smart Chain is een token een smart contract. De transferfunctie daarvan bepaalt of een overdracht is toegestaan en hoeveel er aankomt. Een honeypot verstopt extra voorwaarden in die functie.

Veelgebruikte technieken zijn:

1. 1Verkoopblokkade. Overdrachten naar de DEX-pool (en dat is precies wat een verkoop is) mislukken voor iedereen die niet op een toegestane lijst staat.
2. 2Blacklists. De eigenaar kan elke wallet op een blacklist zetten, waarna het contract de overdrachten ervan weigert. Sommige contracten zetten elke koper automatisch op de blacklist.
3. 3Aanpasbare belastingen. De eigenaar kan de verkoopkosten verhogen tot 99% of 100% nadat mensen hebben gekocht, zodat een verkoop vrijwel niets oplevert.
4. 4Verborgen maximale verkooplimieten. Het contract laat je per transactie of per dag maar een piepkleine hoeveelheid verkopen.
5. 5Handelsschakelaars. Een vlag voor ‘handel ingeschakeld’ die de eigenaar voor iedereen behalve zichzelf kan uitzetten.

Omdat de maker nog wel kan verkopen, kan hij winst nemen of simpelweg de liquiditeit weghalen (de pool van gekoppelde activa die handel mogelijk maakt). Dit wordt vaak gecombineerd met een rug pull.

Waarschuwingssignalen voordat je koopt

Het meest veelzeggende signaal is de transactielijst. Bekijk in een blockexplorer de overdrachten van de token naar het pooladres. Als tientallen wallets hebben gekocht en geen enkele (behalve een of twee specifieke adressen) heeft verkocht, ga er dan van uit dat het een honeypot is.

Een token stap voor stap controleren

1. 1Bevestig het contractadres via officiële bronnen. Onze gids over hoe je het contractadres van een token controleert laat zien hoe.
2. 2Open het contract in een blockexplorer en controleer of de broncode geverifieerd is. Niet-geverifieerde code betekent dat je niet kunt zien wat die doet.
3. 3Zoek naar riskante functies zoals setFee, setTax, blacklist, setMaxTx, pause of functies die adressen aan een uitzonderingslijst toevoegen. Dat ze er zijn, bewijst geen oplichting, maar wie ze kan aanroepen doet ertoe. Ons artikel over het controleren van tokenbelastingen en overdrachtsbeperkingen legt uit waar je op moet letten.
4. 4Controleer het eigenaarschap. Is er een eigenaarsadres, en is het eigenaarschap opgegeven? Let op: het opgeven van eigenaarschap helpt niet als de code al hardgecodeerde valkuilen bevat. Zie opgegeven eigenaarschap uitgelegd.
5. 5Lees de handelsgeschiedenis en zoek naar geslaagde verkopen vanuit gewone wallets.
6. 6Gebruik een honeypot-checker als extra signaal. Deze tools simuleren een aankoop en een verkoop en rapporteren het resultaat en de belastingen.
7. 7Test met een heel klein bedrag, maar alleen als al het andere er schoon uitziet – en houd er rekening mee dat zelfs dit gemanipuleerd kan worden.

Waarom checkers en testverkopen kunnen worden misleid

Oplichters kennen deze tools. Sommige honeypots:

• Staan verkopen toe in de eerste minuten of blokken en schakelen daarna beperkingen in.
• Zetten de adressen op een whitelist van waaruit checkers doorgaans simuleren.
• Laten kleine verkopen door maar blokkeren grotere.
• Houden een eigenaarsfunctie aan waarmee de belastingen later omhoog kunnen, zodat de token vandaag door de controles komt en morgen kopers vangt.

Daarom wegen de bevoegdheden van de eigenaar zwaarder dan welke losse test ook. Als één wallet de regels kan veranderen nadat jij hebt gekocht, vertrouw je die wallet volledig.

Hoe honeypots hun slachtoffers vinden

Honeypots vertrouwen zelden op toeval. Veelgebruikte promotiekanalen zijn:

• ‘Call’-groepen op Telegram en Discord die een nieuwe token aankondigen als het volgende grote ding, vaak gerund door de makers zelf.
• Trendinglijsten op DEX-datasites, waar makers hun eigen token steeds opnieuw kopen om in de ranglijst te stijgen.
• Nagemaakte namen van echte projecten of trending onderwerpen, zodat mensen die naar de echte token zoeken de nep-token vinden.
• Betaalde posts en nephype op sociale media, met screenshots van de stijgende grafiek.

Heb je een token via een van deze routes gevonden, neem dan gas terug. De haast is onderdeel van de val.

Wat je doet als je vastzit

Als je een token hebt gekocht die je niet kunt verkopen:

• Stuur geen geld meer. Betaal niemand die beweert de token tegen betaling te kunnen ‘ontgrendelen’ of terug te halen – dat is herstelfraude.
• Trek goedkeuringen in die je aan de token of gerelateerde contracten hebt gegeven.
• Meld de token bij de DEX-interface, de blockexplorer (bij veel explorers kun je tokens markeren) en bij ons via ons meldformulier, zodat andere kopers gewaarschuwd worden.
• Leg de details vast (contractadres, transactiehashes, waar je de token vond) voor het geval je aangifte doet bij de autoriteiten.

Conclusie

Een honeypot werkt omdat kopers een stijgende grafiek zien en aannemen dat ze kunnen uitstappen wanneer ze willen. Bevestig voordat je een nieuwe token koopt het contractadres, zoek in de handelsgeschiedenis naar echte verkopen, controleer wat de eigenaar kan wijzigen en zie checkers als aanvulling, niet als oordeel. Als de code of de eigenaar je kan beletten te verkopen, koop dan niet.